en ég hætti að drekka pespi max í síðustu viku. Og það var ekkert mál! Ja, segi það kannski ekki. Var með flensu og leið hvort eð er illa. Það var alveg hægt að bæta við fráhvarfseinkennum =) Það tókst alla vega. Langar stundum að komast í koffín. Kannski ég bara læri að drekka kaffi í staðinn?
Birdie.

Mánudagurinn þessa vikuna byrjar ágætlega. Stjörnuspáin er svosem líka fín:

Vatnsberi: Það hefur aldrei hjálpað neinum að kvarta. Leitaðu því lausnar í því sem þú þegar hefur undir höndum. Góðu fréttirnar eru þær að þú átt ýmislegt sem var þér hulið áður.

En það fyndnasta við mánudaginn var að ég fór niðrí íþróttamiðstöðina og keypti mér árskort í líkamsræktina og aðgang að sundi í leiðinni. Eyddi þar næstum klukkutíma í að svitna. 20 mín á bretti og 20 mín á hjóli, 10 mín í teygjur og magaæfingar. Sem betur fer var enginn þarna nema ég svona í restina. Ég gekk um eins og mörgæs, leið eins og lærin á mér hefðu fjórfaldast (svona eins og á vöðvafjöllunum) og í svona frekar hallærislegum íþróttafötum. En mikið var þetta gott! Næsta skipti verður aðeins betra. Þá stend ég alla vega ekki eins og auli á brettinu að reyna að stilla það =)
Birdie, líkamræktarfrömuður.

Ég sit við tölvuna með skál af blómkáli fyrir neðan nefið á mér. Ég þarf að skipta út grænmetistegund, það er greinilegt.
Séð og heyrt segir frá Jennifer Hudson og hennar reynslu af WeightWatchers, sem er bandaríska útgáfan af Vigtarráðgjöfunum. Ég er ekki frá því, þegar ég hef skoðað myndir af fólki sem hefur grennst mjög mikið, að það lítur pínu ellilega út. Hrukkur í kringum munn myndast og húðin kannski frekar slök eftir svona mikið tap. Ég er ekkert að öfundast. Þetta er frábært hjá fólki, sem kemst alla leið. Ég ætla að vera ein af þeim =)
Ekki kíkja á tölurnar mínar. Hef þyngst, aftur!
Birdie.

Ég heyri alveg skilaboðin, læt bara sem ég geri það ekki.
Undanfarna daga hef ég verið að fá skilaboð... hvort þau séu að handan eða djúpt úr undirmeðvitnundinni fæ ég ekki að vita í bráð .. og ég hef verið að hundsa þau. Skilaboðin sko. Ég hef nefnilega alveg hrunið í aga. Það var nú ekki hátt fallið, en ég er komin aftur í pattstöðuna. En skilaboðin hafa verið að banka í þverhausinn minn. Einhver heima?? Efast stórlega um það einhvern veginn. Núna er þetta orðið þó erfitt að hundsa. Fór í fótsnyrtingu um daginn og las þar Vikuna, einhver tíu stykke eða svo. Jæja, flétti í gengum þau hratt. Næstum öll blöðin höfðu einhvers konar átakssögu, árangurssögur. Maður fylltist andgift að lesa greinarnar, og svo auðvitað slatta af skömm og eftirsjá. Af hverju held ég ekki áfram?! (skömm) Af hverju get ég þetta ekki?? (niðurbrot), ef ég hefði nú haldið áfram þá væru farin..(eftirsjá)... svo verður mar reiður út í sjálfan sig. Helv fo fo ... já já. Svo til að núa salti i sárin þá eru allst staðar greinar í vefmiðlum landsins um offitu, fitu og hversu dýrt það sé að vera feitur svo ekki sé minnst hversu óholllt það sé ... svo var ég rétt í þessu að lesa um eina sem hafði losað sig við heil SEXTÍU kíló, flest á einu ári en svo hægt og rólega fór restin. Rúmlega fertug kona og það lafir ekki einu sinni skinnið á henni í dag! Ferlega flott kona þar! Já. Allt þetta á síðustu dögum. Það er verið að reyna að koma skilaboðum áfram til mín. Ég meðtók þau áðan. Ætli sundlaugin sé ekki opin á morgun??
Birdie.

Ég er best í því að fela sannleikan fyrir sjálfri mér, horfa fram hjá þessu öllu og kannski jú, ljúga að mér. Fór ekki í vigtun síðasta miðvikudag. Af hverju? Já, af hverju??? En ég er ekki hætt. Ég hef staðið í stað sem er bæði gott og ekki gott. En núna er hinn helmingurinn kominn heim svo þetta ætti að ganga betur upp. En ég er samt að upplifa miklu meiri leti. Þegar maður er einn, þá er skipulagið miklu meira. Þetta hefur haft áhrif á skipulagið í matnum. En núna er mánudagur. Og það sem af hefur lifað af deginum (það er hádegi þegar þetta er skrifað) þá hef ég misstigið mig tvisvar. TVISVAR. Já, batnandi mönnum er best að lifa. Juminn hvað ég er paþettik.
Birdie.

Það ætlaði ekki að takast að fara í vigtunina í dag. En mamma birtist óvænt hjá mér svo ég skaust, og sé ekki eftir því. 1.4 kg af þessa vikuna, og það er mikill léttir (í tvenns konar skilningi). Það sveif yfir vötnum að ég væri að gefast upp. Það er ekkert gaman að byrja á að þyngjast um heilt kíló. Var mikið að hugsa að ég væri ekkert tilbúin í þetta, úr því að þetta væri að fara svona hjá mér. Þótt þetta hafi tekist vel þessa vikuna hjá mér, þá hef ég verið illa stödd þar sem batteríin voru búin í voginni. En ég fann loksins réttu tegundina, þriðja tilraun. En já, það var slumpað mikið í vikunni sem leið en ég hef verið á réttri leið greinilega. En þessi 1.4 hafa ekki farið þessa vikuna vegna að mér gekk vel, þegar ég var vigtuð síðast hef ég örugglega verið með mikið vatn í mér. Það getur bara ekki verið að ég hafi fitnað um kiló, og svo misst núna 1.4 .. jæja, þetta jafnast allt út í endann, þegar ég næ markmiðinu.
Birdie.

Ók, svo síðasta vigtun þá hafði ég þyngst um kíló. Voðalega erfitt að sætta sig við það. En það átti sér ástæður... fór ekki eftir mataræðinu og sukkaði nokkra daga, en fór samt eftir grunnuppskriftinni að mestu (grænmetið og ávextirnir).
Núna hefur vigtin (sú sem ég vigta matinn minn með) verið batteríslaus. Keypti reyndar batterí, en þau voru ekki af réttri stærð. Þekki þessi flötu hringlóttu ekki nógu vel greinilega... anyhú, svo ég hef ekki getað vigtað matinn minn, og að slumpa er ekki nákvæm vísindi. Fór á vigtina mína rétt áðan (þessa sem vigtar stærri einingar ) og þá hef ég lést um 2.7 kg síðan síðustu vigtun. Semsagt, þetta drauga kíló sem kom á mig er farið og annað til og meira með... auðvitað rokkar maður í vigt milli daga. Kannski er ég extra ló on vasser núna, og verð þyngri á morgun... en mikið er mér létt. Enda finn ég það á fingrunum mínum. Þrotinn er farinn, og mér líður vel í maganum... greinilega eitthvað verið að bögga mig þarna um daginn.
Jæja, það kemur svo í ljós næsta miðvikudag hvort ég hafi nú náð að léttast. Krossa fingur
Birdie.

Það tók ekki langan tíma fyrir mig núna að falla. Bætti á mig heilu kíló þessa vikuna. Jájá. Bleh bleh.. veit alveg af hverju. Ætlaði ekki í vigtun í hádeginu, því ég gerði mér alveg grein fyrir hvað beið mín. Skömm og sneypa.
En ég fór í vigtunina um kvöldmatarleitið og fékk þar staðfest að ég hafði bætt á mig.
Er búin að þamba vatn síðan þá. Ætla sko að laga þessa vitleysu. Ef ég gæti nú bara hætt þessu gosþambi. Langar samt ekkert að hætta í því. Eitthvað verð ég nú að hafa. Gæti ekki hugsað mér að drekka kaffi, en það er leyfilegt, án þess að telja bollana. Ég kann ekki einu sinni að sukka í réttum flokkum!
Birdie.

Komin heim úr vigtun númer þrjú. Það fóru aðeins 0.6 kíló af mér þessa vikuna (og veit vel af hverju) en þrátt fyrir slakan árangur (þetta fer auðvitað eftri væntingum, þær eru alltaf svo svakalega háar) þá er ég ánægð, því hvert gramm telur. Það er engin blekking í gangi, ég fór alveg út fyrir ramman. Stærri skammtar af brauði, lítið af fisk... súkkulaði (-ofát) og lítið sem ekkert vatn.
En að öðru. Karlinn farinn á sjóinn. Gamla geitin ein heima með börnin og hund, leiðist svoldið, en nóg að gera. Eina pásan yfir daginn er yfir nóttina og þegar Haukur sefur í hádeginu. Ætla að gera svo margt í hádeginu en kemst aldrei yfir það. Sá tími er svakalega fljótur að líða, alveg hreint út sagt ótrúlegt.
Best að gera eitthvað.
Birdie.

Jæja, vika síðan ég hóf þetta blessað átak.
Að missa 1.7 kíló á viku er bara mjög fínt. Þetta er auðvitað aðallega vökvi, en þetta hvetur mig áfram. Það var þónokkur kvííð fyrir því að stíga á vigtina hjá vigtarráðgjöfunum, og mér brá eiginlega að hafa misst þetta mikið. Því ég sukkaði, svindlaði og missteig mig . Svo er það málið með gosið. Ég á svo erfitt með að hætta því, en ég veit að mér muni líða miklu betur með því að hætta á því. Hef samt ákveðið að taka þetta í hænuskrefum. Nóg finnst mér að hætta í brauðinu, kexinu, jógúrtinu og svo auðvitað öllu namminu. Þetta er lífstílsbreyting og þetta þarf að vera til frambúðar. Þetta átak mun sálfsagt taka heilt ár fyrir mig, miðað við kílóafjöldan sem ég þarf að losa mig við. Svo segja þeir að það taki líkamann heilt ár að aðlagast nýju mataræði, þeas að maður fitni ekki strax um leið og stranga aðhaldið hætti og nýji stíllinn tekur við (semsagt, ekki megrun). Svo þetta er tveggja ára prógramm + lífstíð . Svo ég ætla að taka eitt og annað út hægt og rólega. Ég fer eftir mataræðinu (grænmetið og ávextirnir og vigtunin á matnum) en ætla að leyfa mér gosið mitt. Síðan hef ég ákveðið að einn dag í vikunni, muni ég hafa leyfi fyrir nammi. Eins og t.d. föstudagaskvöld yfir vídeói geti ég fengið mér súkkulaði, popp eða eitthvað annað. En þar þarf að fara hóflega. Ekki detta í það.

Það er svo líka það að skjaldkirtillinn minn er undir eftirliti. Hann er á mörkunum að vera ofvirkur (hjálpar mér í megruninni) og er mjög stór viðkomu, en læknirinn vill ekki setja mig á lyf til að hægja áhonum alveg strax. Hann er að rokka upp og niður. Á meðan það gengur yfir upplifi ég svaka orku, svo aðra vikuna er ég voða þreytt og þetta allt fer í skapið á mér. Á þessu heimili er ég ekki vinsælust, en ég umborin með mikilli þolinmæði. En ég fer aftur í blóðprufu fyrir jól til að athuga hvað hann er að gera þá.

Það er svo góð tilfinning að hafa byrjað á þessu aðhaldi. Síðstliðnir mánuðir hafa verið svaka rólegir, atvinnuleysið fer aldrei vel í neinn (aðgerðarleysið sem fylgir því) svo þessi framkvæmd hjá mér ýtir upp geðinu. Það er auðvitað bara kostur.
Núna er bara að gera góða viku
Birdie.